Ica

Hopelijk is dit het meest deprimerende deel van onze reis geweest, want Ica beviel niet erg goed. Maar ja, als je alles van tevoren weet...en dit hoort nu eenmaal ook bij reizen. De busreis naar Ica neemt maar een uurtje in beslag. De taxichauffeurs staan ons al gretig bij de uitgang van het busstation op te wachten, dus duiken we eerst de veilige wachtruimte in. Maar ze weten, dat wij daar zijn en de havikken zijn geduldig. We stallen onze bagage en gaan lopend op zoek naar een geschikt hotelletje." Taxi?" "No, gratias". En dat 5 keer, valt mee. We merken, dat we nu echt midden in de woestijn beland zijn: het is heet hier, met een brandende zon op onze bol. 
We lopen vanaf de plaza in de zijstraten om ons lonely planet hotelletje te vinden, dat is "completo". een halve blok verder worden we staande gehouden door een motoragent met rode flashlights aan en wel. Wat we hier zochten of zoiets. Met zijn hand wijzend op zijn pistool wil hij duidelijk maken dat we hiet niet veilig zijn. of we maar op het plaza verder willen zoeken. Na enig zoeken vinden we een zogenaamd 3 sterren hotel. Het hotel heeft zichzelf waarschijnlijk geupgrade. Per taxi halen we vervolgens onze bagage op.
Ica is een heel druk en lawaaierig stadje. De straten zijn vergeven van de tuktuk's en kleine taxi's, die nog het meeste weg hebben van autobianci's. De een nog erger gedeukt dan de ander. Wat een herrie! Wat doen we hier eigenlijk? Je kunt de hier vlakbij gelegen zandduinen rond een oase bezoeken. Bijna pretpark-achtig. Als je ervan houdt moet je hier zeker naar toe, maar het verdiend aanbeveling om dan bij de "Valkenburg"oase een hostel te zoeken.
Het moge duidelijk zijn: Ica hebben we niet in ons hart gesloten.